เลี้ยงส่ง..เพื่อนย้าย..

เลี้ยงส่ง เพื่อนย้าย

..                                            

ญา กะ ติ๊ก สองสาว(น้อย)แก๊กเก็บภาพไปฝากเพื่อนๆ

 

เมื่อวานไปงานเลี้ยงส่งหนุ่ม เพื่อนพยาบาล..จบมาทำงานด้วยกันมา 5 ปี

จับกลุ่มกันมาเลือกลง อำเภอเล็กที่สุด ไกลที่สุด กันดารที่สุดในจังหวัด.

ฝ่าฟันกันมา 5 ปีในที่สุด หนุ่มก็ซิ่ง ย้ายหนีพวกเราไปเสียแล้ว..

โชคดีนะเพื่อน ฉันก็เขียนย้าย พร้อมนายแหล่ะ.งัยนายไปก่อนช้านหว่า..

จำได้ว่า 5 ปีที่แล้ว

พวกเราชาวพยาบาล วพบ สุรินทร์ รุ่น 11 จบมาใช้ทุนจังหวัด 60 กว่าคน..

ต่างคนก้อ ต่างอยากลงใกล้บ้านตนเองบ้าง  ใกล้เมืองบ้าง..ใครตกลงกันไม่ได้ก็จับฉลาก.

.สุดท้ายเหลือ.7 คน.

.(ผู้ซึ่งไม่ได้ไปจับฉลากแย่งเข้าเมืองกะใคร แต่สมัครใจมาภูสงห์อำเภอใหม่เล็กสุดใกลสุดในจังหวัด)

ชาย 4 คน มี วัช หนุ่มสูงโย่ง อารมณ์ดี , พี่ตึ่งหนุ่มหล่อผู้แสนจะเรียบร้อยปานผ้าพับไว้ ,

คิดะ เพื่อนหนุ่มเกียตินิยมจอมแก๊กประจำรุ่น,และ หนุ่ม คนเสียงหล่อ ประจำรุ่น, 

หญิง 3 คน

มีเราสาวเรียบร้อยปานผ้าพับไว้(ผู้ซึ่งเพื่อนๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะเลือกลงพื่นที่สมบุกสมบันเช่นนี้)

หนูดีเจ้าของถิ่นเด็กทุนภูสิงห์, และหน่อย สาวสวย ดีกรีพยาบาลตำรวจที่หลงมาเข้าแก็งเรา,

 

เลี้ยงส่ง เพื่อนย้าย

วันมาดู ที่ลง วันแรก จำได้ว่าเรานั่งรถหนุ่มมาดูกัน..

ผ่านถนน เกือบทุกรูปแบบระยะทาง เกือบ 89 โลจากจังหวัด..

ในที่สุดก็มาถึง รั้วขาวๆ กลางป่าทึบๆ แห่งหนึ่ง ในอำเภอ ที่มองยังไงก้ดูไม่เป็นอำเภอ..

คนที่พูดขึ้นคนแรก จำได้ว่าเป็นหนุ่ม.บอกว่า 

 นี่มันวัดป่า หรือโรงพยาบาลเนี๊ยะ..

แต่สุดท้าย ..โรงพยาบาลแห่งนี้

และอำเภอเล็ก ๆ  ที่แวดล้อมด้วยภูเขาริมชายแดนกัมพูชาแห่งนี้

ก็เป็นสถานที่ทำงานแห่งแรกในชีวิต ของพวกเรา

ให้ประสบการณ์มากมายกับเราจนเวลาล่วงมาถึง 5 ปี

ทำงานในโรงพยาบาลบ้าง,

รถข้ามภูเขาหลายชั่วโมงไปดูแลชาวบ้านตามอนามัยไกล ๆบ้าง..

ไปเยี่ยมไข้ชาวบ้านตามหมู่บ้านบ้าง.

-อาทิตย์เราก้อไปพักผ่อนหย่อนใจตามป่าเขา ลำเนาไพร น้ำตก

ตามประสาคนใกลเมือง ไม่มีห้างร้าน โรงหนัง ธนาคารให้เข้า

สุดท้ายวันนี้ พวกเรา+ ชาวโรงพยาบาลก็ต้องมาเลี้ยงอำลาให้หนุ่ม..

สถานที่ ระเบียงน้ำ ร้านบรรยากาสดีในสวนริมน้ำ

ญา กะ ติ๊ก (แฟนหนุ่ม) ไปตั้งแต่ 5 โมงเย็น เพราะต้องไปเก็บภาพ

มาพรีเช็นเพือน ๆ รุ่น11 เพราะเราเล็งร้านนี้จัดงานเลี้ยงรุ่น กย.นี้

ถ่ายรูปเสร็จ คนอื่นๆ ยังมาไม่ถึง .

เราก็จัดการอาหาร เน้น ทะเลๆ กันรองท้อง (แบบไม่รองสักเท่าไหร่ อิ่มเลย)

สุดท้ายพอคนอื่น ๆ มาก็ต่างแปลกใจ ว่ามัย ญากะ ติ๊ก ทานน้อยจัง ..

สงสัย ไดเอท ( หุหุ  หารู้ไม่ว่าเราทำลายหลักฐานเรียบร้อยล่ะ)

...ฟังเพลงไป  เปิดใจ ร่ำลา อาลัยกันถึง 4 ทุ่มก็กลับ

 

.................................................................................................................
 

เลี้ยงส่ง เพื่อนย้าย

รูปตอนติดดาว ธ.ค 49

 

กลับถึงบ้าน โทรหาที่รัก วันนี้ไม่มีซ้อม  บอกเพื่อนพาไปเลี้ยงที่สระบุรี..

อย่านอนดึกละที่รักคิดถึงจัง..

ตื่นมาตอนเช้า..ขับรถไปซ้อมที่ ร.1อีกตามเคย..

ไปรับกระบี่คราวนี้ขับรถจนเหนื่อยเลยที่รักเรา

โทรมาหาเป็นระยะ ๆ กลับถึงบ้านตอนเย็น ..โทรมาบอกข่าวร้าย ..

มีซ้อมอีก 2 วัน วันที่ 4 กับ 5

แถมบอกว่า เพื่อนโทรมาบอกว่า เปลี่ยนวันรับจริงเป็นวันที่ 6

เอาเข้าไป จะมีอะไรแน่นอนสักอย่างมั๊ย..ท ทหาร

แต่ยังไงก็เอาเหอะครั้งหนึ่งในชีวิต  ที่รักสู้ ๆ ซ้อมเข้าไป

เลยเปลี่ยนโปรแกรมที่ว่าจะไปชล ก่อนไปรับ ออกไป..

สงสัยจะไม่มีเวลาได้ไปไหนแน่ ๆ

วันนี้น้องเก๋ ก็มารับพ่อแม่ไปรอที่..ชล..ล่ะ

มะรื่นนี้ ญาก็จะตามไป ให้สัญรอที่ สระบุรีแหล่ะ สงสาร +ห่วงขับรถบ่อยล่ะ

แล้วเจอกานนะคะที่รัก

เลี้ยงส่ง เพื่อนย้าย

 

                     เลี้ยงส่ง เพื่อนย้าย

.....................................................................................

ปล. ขอบคุณพี่เจี๊ยบที่สอนวิธีเอารูปใหญ่ ๆ ลงไดจนสำเร็จนะคะ

 

 

     Share

<< ที่รักกลับจากซ้อมกระบี่รอบแรกล่ะไปลั่น ลา..รับกระบี่สุดที่รักแล้ว >>

Posted on Sat 2 Jun 2007 3:32

เปาเองพี่ ดีจัยแทนพี่ด้วยนะที่ได้รับกระบี่แล้วหลังจากที่รอคอยกันมาถึง 1 ปีเต็มๆๆ ส่วนของเปาต้องรออีก 1 ปี รอรับพร้อมน้อง 45 ม้างนะ ยังไงก็อยากให้รีบรับไวๆๆๆเพราะจะได้รับจ๊อบตามงานแต่ง อิอิอิอิ

คิดถึงพี่นะ ไม่ค่อยได้เจอพี่ออนเอ็มเลยอ่ะ ว่างๆๆเมื่อไหร่จะได้คุยกันอีกนะ แบบนานๆๆๆอ่ะ
คิดถึงพี่นะ
น้องเปา
ซาลาเปา   
Sat 2 Jun 2007 10:28 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

(มีโอปอ/ไม่มี)
วันแม่ รักแม่ที่สุดในโลก
ไปเยี่ยมน้องภูฟ้า
รอต่อไปอีกนิดนะ ...ลูก
ทำบุญเข้าพรรษา
เมื่อฉันไม่ต้องเหงาอีกต่อไป
ดูหนัง กะ ที่รัก
คิดถึง พ่อหมี
คิดถึง...ทุ่งดอกกระเจียว..
กรกฏา-สายฝน-ชีวิต
สัจธรรมของชีวิต
เก็บตกงานรับกระบี่(ย้อนหลัง)
ความเหงามาเยือนอีกครั้ง
รัก
งานแต่งเพื่อนสุดที่เลิฟ..
มีเธออยู่ใกล้ ๆ อบอุ่นใจเหลือเกิน..
รับกระบี่ที่รัก..ต่อ
รับกระบี่ที่รัก..
ไปลั่น ลา..รับกระบี่สุดที่รักแล้ว
เลี้ยงส่ง..เพื่อนย้าย..
ที่รักกลับจากซ้อมกระบี่รอบแรกล่ะ
ห่วง
วันหยุด..หนึ่งวัน
ครบรอบ 10 วันที่พ่อจากไป..
การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต..
การเดินทาง..ร้อยเอ็ด.หนองพอก.ภูสิงห์
การเดินทาง..อุตรดิต
ความไม่แน่นอน..
สงกรานต์50
เรื่องที่รอคอย...
ที่รักจะได้รับกระบี่แล้ว.เย้
ความไม่เข้าใจ
วันที่รอคอย..
wedding aniversary 3
แม่บ้านนายทหาร
wedding wedding
สวัสดี diaryclub