ขอไว้อาลัย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา

องค์ประธาน พอ.สว. ของสาธารณสุขไทยผู้ทรงคุณของแผ่นดิน..

ข้าพระพุทธเจ้าข้าราชการกระทรวงสาธารสุขขอถวายสัตย์ปฏิญาณว่า

จะทำงานอย่างเต็มกำลังความสามารถ ดูแลผู้ป่วยอย่างไม่เลือกชั้นวรรณะ

สนองเจตนารมณ์ของพระองค์ตลอดไป.ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

............

..ปีหนูผ่านไปแล้ว5 วัน..

.สันกลับไปทำงานแล้ว.

ญาก็ทำงานตามปกติ.

วันนี้ขึ้น เวรบ่าย. มีเรื่องดีใจและภูมิใจมาก ๆ

เพราะเมื่อกี้ หน่วยกู้ชีพแจ้งมามีผู้ป่วยหมดสติ

สักแป๊บเดียวไม่ถึงอึดใจก็มีรถปิ๊กอัพส่งผู้ป่วยมา

ไม่หายใจ วัดสัญญาณชีพไม่ได้สักอย่าง

เป็นอาจารย์โรงเรียนประถมแถวนั้นเอง ญาติๆ ร้องไห้กันใหญ่

พวกเรารีบช่วยชีวิต ตามขั้นตอน CPR (ปั้มหัวใจ), ใส่ท่อหายใจ

ให้ยากระตุ้น ,รวมทั้งช็อตไฟฟ้า

ทำทุกอย่างเท่าที่ศักยภาพโรงพยาบาลเล็กๆของเราจะทำได้.

ทำไปเกือบ 30 นาที..ถือว่าครบเวลาแล้ว

.. กราฟคลื่นหัวใจก็ยังเป็นเส้นตรงไม่มีแววจะฟื้นขึ้นมาได้เลย

จนพวกเราเกือบจะท้อและหมดหวังกัน

.เตรียมคุยกะญาติกันแล้ว..

หดหู่ใจน้ำตาจะไหลเพราะคิดถึงพ่อขึ้นมาถนัดใจ

พ่อของเราก็เสียชีวิตด้วยอาการเช่นนี้แหล่ะ..

และในนาทีสุดท้ายนั่นเอง..

เราก็จับชีพจรได้ วัดความดันได้ กราฟคลื่นหัวใจเริ่มเคลื่อนไฟแล้ว

ผู้ป่วยเริ่มรู้สึกตัว และมีการตอบสนองแล้ว

และในที่สุดการช่วยชีวิตของเราก็ประสบผลสำเร็จ.

ดีใจที่สุด ..รู้สึกดีมากๆ

ได้แต่ภาวนา หากผลบุญที่ได้จากการดูแลผู้ป่วยให้หายดีมีเกิดขึ้น

ก็ขออุทิศผลนี้ให้พ่อของเราจงได้รับผลบุญนั้นและจงสู่สุคติด้วยเถิด.

...

ช่วงนี้ อากาศหนาวมาเยือนอีกแล้ว ..

สันกลับไป ก็คิดถึงกันเหมือนเดิมเฝ้าแต่นับวันรอ.

แลกเวรให้ว่าง รอวันกลับมาพบกัน

.บอกจะกลับว่าช่วงพักจากสวนสนามแล้ว.

ส่วนโอปอ จะมาหรือ ไม่ญาพยายามไม่เครียดแล้วล่ะ

เรามีเวลาอีกตั้ง เกือบ 7 ปี.สู้ๆต่อไป

สัญญาว่าจะไม่ท้อและไม่เครียดแล้ว.

คิดถึงที่รักจัง..

.