..สิ่งที่รอคอย สำหรับชีวิตคนเรา.

.สิ่งที่ยิ่งใหญ่มากๆ มีไม่กี่เรื่อง

.การรอคอยอะไรสักอย่างนั้นบางครั้งมันช่างดูยาวนาน .

บางที..ก็เต็มด้วยความกังวลนานับประการ...

และในที่สุด..ถ้าสิ่งนั้นมาถึง..มันก็ยากที่จะบอกว่า

**ความรู้สึกนั้นมัน  ยิ่งใหญ่ เพียงไหน

....

1 ปี กับ 7 วัน ของชีวิตหลังแต่งงาน.

โอปอ คือ ชื่อของเจ้าตัวเล็กซึ่งสันตั้งไว้เรียกแทนลูกสาวของเค้า

1 ปี 7 วันที่ญาและสันรอคอย .และคุยกับตุ๊กตาแทนลูก

1 ปี 7 วันที่"ที่รัก"เฝ้าแต่ลูบท้องญา และก็คุยกับพุงแทนโอปอ

1 ปี 7 วันที่เครียด และกลัวเหลือเกินว่าเราจะมีเค้าไม่ได้

กับบางอย่างที่หวังไว้ว่าอยากจะให้เป็นสิ่งเติมเต็มกับชีวิตครอบครัว

เฝ้ารอ ด้วยความหวัง..แม้จะมีหลายครั้งที่ผิดหวัง..

และในวันนี้..ในที่สุดการรอคอยก็เราก็สิ้นสุดลง..

....

วันนี้ที่จริงหยุด แต่ห้องคลอดคนคลอดเยอะมากๆจนล้นห้อง

พี่ที่ขึ้นเวร เลยโทรตามเรียกเสริมมาช่วยกัน.ตอนตี 3 แน่ะ

ไม่อยากลุกเลยน่ะ ช่วงนี้เป็นยังไงก็ไม่รู้อยากนอน. นอน.. ตลอดเลย

ไม่สุขสบายตัวด้วย อาการเหมือนก่อนมีประจำเดือนทุกทีน่ะแหล่ะ

เจ็บหน้าอก ท้องโต เจ็บแปล๊บในท้องน้อยยังไงก็ไม่รู้

แต่เลยมา 3 วันละ สงสัยจะ Late เหมือนเดือนที่แล้ว

อืม..หรือว่าโอปอจะมา แต่ว่า..คงไม่ใช่หรอก

สันก็ถามทุกวัน ไม่อยากหวังมาก เดี๋ยวผิดหวังอีก

..

ขึ้นมาถึง ก็ทำคลอดกันแบบยากเย็นเหลือเกินวันนี้

คลอดติดหัว 1 นาที แม่ไม่มีแรงแบ่ง.

ทำเอาเราต้องขึ้นเตียงไปช่วยดันก้นเจ้าหนูซะยกใหญ่ถึงออกได้

การดันคลอดนี้จะทำเมื่อจำเป็นเท่านั้นหรอก

เหนื่อยเอาการเหมือนกันแฮะ เนี๊ยะถ้าเราท้องทำไม่ได้แน่

ไม่งั้นเดี๋ยวคนทำคลอดให้เค้า แต่คลอดลูกตัวเองไปซะงั้น..

..

เจ้าหมูน้อย คลอดออกมาจนได้หนักตั้ง 3550 กรัมแน่ะแก้มยุ้ยเชียว

คลอดออกมาปลอดภัยก็ชื่นใจล่ะ..

ทำคลอดเสร็จเดินผ่านห้องLABไปเอาของที่ห้องส่งเสริม

นึกๆได้ว่า " ตรวจ UPT ( urine preg test )ดูสักหน่อยดีกว่า "

ไหน ๆ ก็มาใกล้ห้อง LAB ละ

ไปดันคลอดซะหนักหนาสากันขนาดนั้น

เผื่อตัวเอง Preg ขึ้นมาคงต้องระวังตัวเองมากขึ้น

หยิบมาตรวจซะเลย...

และผลก็ปรากฏว่า..เป็นอย่างนี้

ทีแรกขึ้นขีดเดียว ..อืมสงสัยจะไม่ใช่อีกแล้ว

แต่เอ๊ะ  ทำไมขีดล่างมันค่อยๆ ชัดขึ้นอย่างนั้นล่ะ

ผ่านไปเกือบ 5 นาทีก็ขึ้นมาเกือบจะชัด.

2 ขีดแล้ว 2 ขีดจริงๆ

ความรู้สึกตอนนั้นนำมาด้วย งง.ก่อน

ในที่สุดก็เข้าใจ ๆ ว่า "เราท้องแล้วหรือนี่ "

" โอมาแล้วเหรอนี่ "

ตื่นเต้นจนมือไม้สั่นไปหมด อยากใจกรี๊ดดัง ๆ

อยากเอาไปให้ พี่สา ที่ขึ้นเวรด้วยกันดูว่าใช่ไหม

แต่ไม่ได้สิ ก็สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะบอกพ่อเค้าเป็นคนแรกนี่นา

เลยเงียบไป แอบตื่นเต้นในใจอยู่คนเดียว

ทำงานต่อ ฉีด BCG ให้ เบบี้ 4 คนมือไม้สั่นไปหมด

...

จนเลิกงานลงเวรไป 8 โมงเช้า

.โทรหาสัน .ไม่รู้จะพูดจะบอกยังไง.

ทักทายตามปกติ

สัน    :  " อรุณสวัสดิ์ ครับที่รัก จุ๊บทีนึง"

ญา    : "  อรุณสวัสดิ์ค่ะ  วันนี้อยากคุยกับลูกไหม "

แค่นั้นแหล่ะสันก็รู้แล้ว ความรู้สึกแรกจับได้กับน้ำเสียงก็คงตื่นเต้นมากๆ

บอกว่าที่สวนสนามเหนื่อยมาหลายวัน หลายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งละ

 ลูก ทำให้เกิดความอัศจรรย์ของการเป็นพ่อคนแม่คนได้ขนาดนี้เชียวเหรอไม่อยากเชื่อเลย

แต่ต่อจากนี้ไป ที่รักจะทำตามสัญญาซะที ทำในสิ่งที่สัญญากับญาไว้

คือ จะเลิกสูบบุหรี่ทันทีที่มีลูก

และได้เริ่มทำตามสัญญาตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

ขอบคุณนะคะที่ไม่ลืมสัญญา

ญาจะเอาใจช่วยเพราะสิ่งนั้นมันจะดีต่อสุขภาพของที่รักเอง

และเป็นความหวังที่แฝงมากับการรอโอปอ อีกอย่างหนึงเหมือนกัน..

และสำหรับญาก็สัญญาว่าจะดูแลตัวเองและลูกให้ดีที่สุด

ให้สมกับการรอคอยของเรา นะคะ

..

ปล. ขอบคุณสำหรับกำลังใจทุกดวงที่คอยลุ้นกันมาตลอดนะคะ

นับจากวันนี้ไม่ต้องลุ้นเรื่องโอปอ มาไม่มาแล้ว

แต่ก็ขอกำลังใจกับการทำหน้าที่แม่โอปอต่อไปด้วยนะคะ