พาโอปอไปหาพ่อ.ลูกทหารต้องอดทน
.วันพฤหัส ที่โรงพยาบาลมีทำบุญกัน
เพื่อถวายเป็นราชกุศลแด่พระเจ้าพี่นางเธอ.
ตื่นแต่เช้าพาแม่มาทำบุญด้วยกัน.ร่วมกับชาวโรงพยาบาลอิ่มบุญมาก ๆ
...
มีแรงแล้ว ทานข้าวเช้าเสร็จ..ได้เวลาเดินทาง.
พาโอปอ ไปหาพ่อซะที คิดถึงจนจะรอไม่ไหวแล้ว.
แม้จะชั่งใจ คิดแล้วคิดอีก ว่าจะไปดีมั๊ย..
เดินทางหลายชั่วโมงเหมือนกันเลยนา.
โอปอจะเป็นไรไหม สันก็ห่วง..
แต่แล้ว ก็ตัดสินใจ..ไปดีกว่า.
ลูกทหารต้องอดทนสิน่า..เอาแม่ยังไหวเลย
โอปอก็ต้องไหวสิลูก..
นานๆ กว่าแม่จะมีวันหยุดกะเค้า..
หยุดนอนอยู่เฉย ๆ รอพ่อไม่ไหวหรอก.เสียเวลาอยู่ด้วยกัน
การที่เราได้ทำในสิ่งที่มีความสุข
แม่ถือว่าเป็นสิ่งสุดวิเศษแล้วในวันพักผ่อนอย่างนี้
และจะได้ไปดูพ่อสวนสนามด้วยไง..ไปกันเลยดีกว่า
ไม่เอารถไป คงไม่เหนื่อยเท่าไหร่
...
ขึ้นรถประจำทาง 4 ชั่วโมงกว่า ๆ
เกือบ 3 โมงเย็นก็ถึงจนได้ ไม่เหนื่อยเท่าไหร่นี่นา..โอปอเหนื่อยมั๊ยลูก
คุณพ่อโทรหา โทรคุยตลอดเลย ..
โน่นแนะมารอรับแล้ว .แต่งชุดทหารหัวเกรียนมาเชียว..
เจอหน้าปุ๊บ ก็ลูบท้องคุยกะลูกทันที..เลยนะ
.ซ้อมสวนสนามจนหน้ากะคอดำแต่แขนขาว
แต่ไงก็น่ารักมาก ๆ แหล่ะสำหรับพ่อโอปอ.
...
ไปเลือกชุดคลุมกัน ได้สีชมพู 2 ตัว ฟ้า 1 ตัวอย่างที่บอก
บอกไปเล็งไว้ล่ะ แต่รอญาไปเลือก..
เล็งไว้ได้ถูกใจมาก ๆ ชอบมากๆเลยคะที่รัก
เดี๊ยวจะใส่บ่อย ๆ เลย..
...
ที่ปลื้มมาก ๆ คือ พาญาไปหาซื้อ ครีมทาท้องกันท้องลายด้วยนา
สิ่งสำคัญมาก ๆ เลยนะนั่น หาซื้อยากมากเพราะที่โลตัสหมด
แต่ก็หาได้จนได้..ขอบคุณ อีกครั้งนะคะ (กลัวเมียท้องลายละซี้ )
...
จากนั้นก็เข้าชุบเปอร์ ขนนม ขนม ผลไม้เน้นเปรี้ยวมาบำรุงกันเต็มรถเข็น.
โอย กว่าจะคลอด มีแววกลิ้งได้เห็น..
แต่ก็เอานะ ชอบ ๆ มะม่วง มะยม รับไม่อั้น.
แอบถ่ายคุณพ่อนักช๊อป
..
ขนสัมภาระไปเก็บเสร็จ.ผ่าน MK
โอปอ อยากทานจัง ไม่ได้ทานกันนานละ..
เข้าไปหม่ำให้อุ่นท้องกันสักหน่อยอากาศชักเย็น.
สั่งมาเยอะมาก ๆ แต่ก็หมดในที่สุด..
ทานกะที่รัก ทานที่ไหนก็อาหย่อยเนอะ.
...
อิ่มหนำสำราญ แวะบ้านน้าไปเล่นกะหลาน ๆ แป็บๆ
ก่อนจะกลับบ้านพักแสนสุขของหมวดที่รัก
ดอกเฟื้องฟ้าหน้าบ้าน กำลังบานสวยเชียว .
เข้าไปในบ้าน โอ้โห ยังกะเตรียมบ้านไว้รอลูกแหละ
ก็เล่นเอาฟูกเล็ก มาวางข้าง ๆ ที่นอน บอกที่นอนลูก
หุหุ ..แหมอารายจะขนาดน้านที่ร้าก..
3 เดือนลาคลอดจะมาอยู่ด้วยให้เลี้ยงเสียให้เข็ด..
..
นอนดูหนังกันสันก็ลูบท้องคุยกะลูกไปอยู่นั่นแหล่ะ
อากาศเย็นนิด ๆ แม่ง่วงละแต่ก็มีความสุขมาก ๆ
ขอบคุณนะคะที่ต้มน้ำให้ญาอาบด้วย.(ก็เค้าติดน้ำอุ่นนี่นะ)
..
ตอนเช้าตื่นสายกันเพราะวันนี้ที่รักไม่มีซ้อมสวนสนามแล้ว
จะไปรวมทีเดียวบ่ายโมงเลย..
ตื่นมา ทำผัดคะน้าน้ำมันหอยให้ญาทานด้วย.
รสชาติอร่อยใช้ได้ค่ะที่รัก แม้ตาหน้าจะไม่สวยงามเท่าไหร่
...
อิ่มแล้วก็ง่วงอีกละ..นอนต่ออีกนิด..
ได้เวลาคุณพ่อไปปฏิบัติหน้าที่แล้วโอปอ..
..
ที่รัก พาไปดูสถานที่สวนสนาม .แล้วก็ไปรวมที่กองพันเลยเพราะได้เวลาแล้ว
ทำให้แม่ ต้องอึด ขับรถ(คันใหม่ที่ยังไม่เคยขับเลย) ไปรอดูพิธีสวนสนามตามลำพัง..
เอาน่ะ ขับยากกว่า รถแม่นิด ๆ แต่ก็ไหว ๆ ไม่เท่าไหร่
แวะทานอาหารเพื่อลูกที่สโมสร ก่อนไป
...
โทรหาพี่เจี๊ยบสักหน่อย ว้า แย่แล้วเบอร์อยู่กะเครื่องเก่า
ดีนะที่ถือโทรศัพย์สันไว้ด้วย เลยมีเบอร์พี่เน็ต
.แล้วก็ได้เจอ..พี่เจี๊ยบสุดสวยในชุดแม่บ้านทหารกะพี่เน็ตในฟอร์มสุดหล่อ
เสียดายได้คุยกันแป๊บ ๆ พี่เจี๊ยบต้องไปทำหน้าที่กะสมาคม.
พี่เจี๊ยบขา ฟอร์ม ไม่เห็นขี้เหร่อย่างที่บอกสักเท่าไหร่เลยค่ะ
ใส่แล้วดูดีออก..ใส่ออกงานกะพี่เน็ตชุดวันนี้สีเข้ากันมาก ๆ
ญา คง ไม่มีโอกาสได้ตัดใส่แน่ๆ ..
สันบอกว่า กองพันสันน่ะ บรรดาคุณนาย ต่างอู้งานของสมาคมทั้งนั้น.
แม้แต่คุณนาย ผู้พันก็ยิ่งไม่เคยออกงานร่วมกันเลย..
ญามีแวว เจริญรอยตามเห็น ๆ หุหุ
...
เราคุณนายนอกสมาคมขอไปดูรวมกะญาติที่ เต้นญาติ
และแล้ว..ก็ได้ดูพิธีสวนสนามครั้งแรกในชีวิต
เสียดายที่สุดเลย โทรศัพย์ก็แบตหมด กล้องก็ไม่ได้พกไปด้วย
เลยอดเก็บภาพสวย ๆ เอามือถือที่รักถ่ายมันไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
เก็บไว้ในความทรงจำแทนแล้วกัน..
..
คุณพ่อมาโน่นแล้ว..เป็นนายทหารกำกับธงชัยเฉลิมพล
เท่ห์มาก ๆ สำหรับแม่พิธีกรเค้าประกาศชื่อด้วย
โอปอได้ยินมั๊ยลูก..วันนี้ได้เห็นความเข็มเข็ง..อดทน ความพร้อมเพรียงแบบทหาร
.อยากให้โอปอ ซึมซับเอาไว้เยอะถึงไม่เป็นทหารแต่สิ่งนี้
มันจะดีกับลูกแม้ว่าจะทำอาชีพไหนก็ตาม.
อากาศร้อนแสนร้อน..พ่อเหนื่อยมั๊ยน้า
...
แม่นั่งแถวหน้าเลยแหล่ะ บรรยากาศสนุกดี
ครอบครัวกำลังพลมีเด็ก ๆมีเชียร์พ่อๆกันเยอะเลย
ลมพัดทำให้บรรยากาศไม่ร้อนเท่าไหร่
พ่อเตรียมเสบียง นม น้ำ ส้ม ใส่กระเป๋ามาให้ครอบครัน
ไม่เหนื่อยเลย ..เสร็จพิธีเกือบเย็นแน่ะ.
ขับรถไปรับพ่อกันที่กองพัน..เค้าจะมีงานเลี้ยงด้วย
แม่ว่าวันนี้กองพันพ่อเดินได้พร้อมเพรียงมากๆ
พีโอ๊ตชวนให้อยู่เลี้ยงกันต่อ..
แต่พ่อขออนุญาติผู้พันพาแม่กลับบ้านเลย.
..
เก็บของขึ้นรถเสร็จพ่อก็ขับรถพาเรากลับบ้านภูสิงห์กันเลย
แวะทานโน่นซื้อนี่ทานกันตลอดทาง
นอนคุยกะพ่อฟังเพลงเบา ๆ ในรถมีความสุขจัง
เห็นไหมว่า แม่ตัดสินใจถูกแล้ว ไม่เหนื่อยเลย
แต่มีความสุข คุ้มค่ามาก ๆ
พ่อแม่สุข ลูกก็มีความสุขด้วยใช่ไหมจ๊ะโอปอ..
รักโอปอ+ พ่อโอปอ นะลูก.
..
...
|
