วันแรกที่พ่อกับแม่เห็นหน้าโอปอ

โอปอจ๋าวันนี้เป็นวันแรกที่พ่อกับแม่เห็นหน้าหนู

เป็นวันที่แม่กับพ่อคงจะไม่มีวันลืม..

จะอยากให้หนูรู้จริง ๆ ว่าพ่อกับแม่รู้สึกอย่างไร

+++

เราสองคนตื่นแต่เช้า

เพราะต้องไปลงคะแนนเลือกตั้ง สว. ตามหน้าที่ประชาชนชาวไทย

หลังจากนั้นพ่อก็พาแม่ เบิ่งรถ จากภูสิงห์เข้าเมืองศรีสะเกษ

เพื่อไปฝากครรภ์ที่คลินิก คุณหมอปฏิพล

ซึ่งเป็นคุณหมอสูติที่เค้านิยมไปฝากพิเศษกันที่สุดน่ะแหล่ะ

แต่สำหรับแม่แล้ว แม่รู้สึกชื่นชมคุณหมอตรงที่

เวลาไปร่วมประชุมงานอนามัยแม่และเด็กของจังหวัดทีไร

คุณหมอปฏิพล เค้าจะแจ๋งดี เวลา conference case อะไรที่หนัก ๆ

ก็สามารถแก้ปัญหาได้รวดเร็วดี

อย่างรายที่ครรภ์แฝด แม่ซีด Hct 20  ตกเลือดที่โรงพยาบาลภูสิงห์ส่งตัวไปคราวนั้นแน่ะ

ยังรอดจนคิดว่าน่าจะเป็น ปาฏิหาริย์ แน่ะ

แต่สำหรับแม่หวังว่าคงไม่เจออะไรร้าย ๆ หรอกนะ

เพราะทุกสิ่งที่ทำ สิ่งที่ดูแลคนไข้ทำคลอดเค้ามาหลายร้อยราย

แม่ทำอย่างเต็มที่และเต็มไปด้วยความปรารถนาดีต่อผู้ป่วยทุกคน

หากสิ่งใด ๆ ที่แม่เคยทำแล้ว เกิดเป็นผลบุญกุศล

ก็ขอให้ผลบุญนั้น เกิดแก่โอปอให้คลอดออกมาสมบูรณ์ปลอดภัยด้วยเถิด..สาธุ

สำหรับการตั้งครรภ์นี้ แม่ก็พยายามดูแลหนูอย่างดีที่สุด

และให้มีคุณภาพ มากที่สุดแล้ว..

เพราะพ่อกับแม่รักหนู  นะโอปอ...

พ่อใช้เวลา 1 ชั่วโมงเต็ม ๆ ในการขับรถเข้าเมือง

โชคดีนะที่ “ป้านก” ไปยื่นบัตรคิวไว้ให้แม่แล้ว

พอไปถึงปรากฏว่าหาที่จอดรถยากมาก ๆ

เพราะคนเยอะ ๆ คลินิก popular ก็งี้แหล่ะ

มีคนไข้เกือบทุกวัยแต่ เดินเข้าไปปั๊บ

พ่อหนู เห็นยาย อายุ 50 กว่าเดินออกมาจากห้องตรวจ

พ่อหนูขำใหญ่ แล้วเรียกให้แม่ดู

“ดูสิ ยายแก่ขนาดนั้นยังท้องอีกเหรอ”

แม่น่ะทั้งขำ ทั้งอยากจะหยิกพ่อให้เนื้อเขียวจริงเชียว

ดีนะไม่มีใครได้ยิน..พ่อนะพ่อ คิดได้งัย

คลินิกสูตินารีเวช เค้ารับแต่ฝากท้องที่ไหนกันล่ะคะ

ยายน่ะคงมาตรวจอย่างอื่นน่ะแหล่ะ..

+++++

นั่งรอแป็บนึง คุณหมอก็เรียกไปอัลตร้าซาวด์

แม่ถามพ่อว่าจะเข้าไปดูด้วยมั๊ย

อยากที่พ่อเคยบอกว่าจะไม่ดูเด็ดขาด

ไม่อยากรู้ว่าหนูผู้หญิงหรือผู้ชายจะไว้ลุ้นตอนคลอดทีเดียว

 แถมมีเพื่อน มีลูกน้องมาชวนพนันว่า หนูจะเป็นชาย หรือหญิงซะหลายคน

( แต่ดูตอนนี้ ยังไงก็ไม่รู้หรอกว่า หนูผู้หญิงหรือผู้ชาย)

แต่พ่อคงจะอดใจไม่ไหว อยากเห็นหน้าหนู

เลยยอมตามแม่เข้าไปในห้องตรวจด้วย..

.+++++

พอเข้าไปในห้อง แม่ตื่นแต้นมาก ๆ มือเย็นเจี๊ยบ พ่อหนูก็คงเหมือนกัน

กังวลสารพัด กลัวหนูไม่มีตัว มีแต่ถุง เหมือนป้าพร

กลัวท้องนอกมดลูก กลัวรกเกาะต่ำ  กลัวสารพัด

พ่อคุณหมอจิ้ม หัวตรวจลงไปบนท้องแม่ปุ๊บ

ก็มองเห็นภาพในจอทันที

เป็นภาพ เด็กตัวเล็ก ๆ มีอวัยวะแขนขาเหมือนตุ๊กตาตัวเล็กๆ

นอนหงายในท่างอขา ภายในถุงเล็ก ๆ(sac)

นอนขยับแขน- ขาไป- มา

 ที่หน้าอกมีหัวใจดวงเล็ก ๆ เต้นอย่างชัดเจน

แม่ตื่นเต้นจนแทบไม่ได้ยินเสียงคุณหมออธิบายให้พ่อหนูฟัง

เพราะพ่อหนูอยุ่หน้าจอ มอนิเตอร์กับคุณหมอ ที่ชัดกว่าที่แม่นอนดู

เห็นแต่พ่อหนูยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่หัวเราะหุหุ ชอบใจเวลาคุณหมออธิบาย...

+++

แม่ดีใจและพอใจที่ได้เห็นแล้วว่า หนูมีชีวิต

มีตัวตนจริง ๆ อยู่ในท้องแม่

แม่ไม่ได้ท้องลม หรือท้องไข่ปลาอุก ให้เสียแรงอ้วกตั้งหลายเดือน

แค่นี้ก็ดีใจที่สุดแล้ว....

พ่อหนูสิ ออกมาแล้วตื่นเต้นไม่หยุด

แถมสาธิต ท่านอน ท่าดิ้นของหนูให้แม่ดูด้วย

พ่อบอกว่าหนูน่ารักดี เห็นเหมือนคลับคล้ายคลับคราว่าหนูจะเป็นผู้ชายด้วยแหล่ะ

แต่แม่ไม่เชื่อหรอก คนอะไรจะตาดี ตัวแค่นี้จะเห็นได้งัย..

+++++

คุณหมอบอกว่า “ตอนนี้ตัวหนู ก็ประมาณ 3 เดือน

กำหนดคลอดตามอัลตร้าซาวน์ก็ตรงพอดี กับคำนวณตามวัน

ปกติทุกอย่าง ตอนนี้ดูได้เท่านี้ ไว้สัก 5 เดือนค่อยดูอีกทีจะเห็นเพศ”

รับยามาทานตั้งหลายอย่างแน่ะ

 คุณหมอใจดี แม่อุ่นใจขึ้นที่ได้ปรึกษาปัญหาต่าง ๆที่แม่เคยสงสัยด้วย

นัดอีกทีวันที่ 30 พ่อบอกว่า   ยุ่งแค่ไหนก็จะหาเวลาปลีกตัวมาจนได้แหล่ะ

+++++

จากนั้นพ่อกับแม่ก็ไปทานข้าวเที่ยง

ร้านประจำของเรา  “ ร้านพอกิน”

ร้านบรรยากาศดี อาหารอร่อยพอกินสมชื่อ

พ่อสั่งเมนูโปรด แกงส้มแป๊ะซะปลาช่อน

ส่วนแม่ชอบ ลาบเป็ด ผักสดเยอะ ๆกะปลาช่อนลุยสวน

ทานกันซะพุงกาง หนูอิ่มไม่ลูก

ทานไปก็นั่งดูรูปอัลตร้าซาวด์หนูไปคุยกันไปยังตื่นเต้นไม่หายมีความสุขจัง..

ทานพ่อก็พาแม่ไปช๊อปอิ่มก็ไปซื้อของกินมาตุนให้หนูกับแม่ทาน

กลับกันมาถึงเย็น ๆ .....

ไว้วันหลังจะเอารูปมาให้ดูกันนะจ๊ะ

ปล ไปเม้นให้แม่อุ๊ ไม่ได้ โทรหาก็ไม่ติดแต่คิดถึงเหมือนเดิมนะจ๊ะ