..โอปอ จ๋า.วันเวลาล่วงเลยไป..

ตอนนี้หนูอยู่ในท้องแม่ได้ 32 สัปดาห์+3 วันแล้วนะ..

ก่อนหน้านี้แม่เฝ้าแต่ใจจดใจจ่อ วิตกกังวลต่างๆนาๆ

ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเราไหมน๊า..

เพราะแม่เป็นห่วงหนู..

อีกทั้งแม่ยังแพ้ท้องซะมากมายขนาดนั้น

จนเมื่อเวลาล่วงเลยผ่านช่วงระยะ abortion (แท้ง)28 สัปดาห์มาแล้ว

ตอนนี้ หนูถือว่าปลอดภัยในระดับหนึ่ง

อายุครรภ์เท่านี้ถ้าคลอดออกมาก็มีโอกาสอยู่รอดต่อไปได้..

แต่ถึงอย่างไรแม่ก็จะพยายามประคับประคองให้หนูอยู่ในท้องแม่

จนครบกำหนดคลอดจริง ๆ อย่างสมบูรณ์ที่สุดแหล่ะลูก..

แม้บางเวลาที่อยู่คนเดียว แม่จะน้อยใจบ้างเป็นบางครั้ง.

ทำงานเหนื่อย ๆ กลับมา ทำไมไม่มีพ่อหนูอยู่ดูแลชงนมอุ่นๆให้แม่ทาน

ทำกับข้าวอร่อย ๆ ให้เราทานเหมือนตอนพ่อกลับมา.

พ่อทำได้แค่โทรมาถาม มาคุยกะหนู

แต่เราก็จะเข้มแข็งและเราก็จะผ่านไปได้..นะลูก

พ่อมีภาระและข้อจำกัดทำให้กลับมาหาเราทุกอาทิตย์ไม่ได้

อาทิตย์ก่อนพ่อไปประชุมที่โคราชคนเดียว 3 วัน

นอนโรงแรมคนเดียวไม่มีเพื่อนไปมีแต่คนหย่ายๆ

พ่อคิดถึงเราแทบแย่เหมือนกัน..

เพราะปกติเวลาแม่ไปอบรมนอนโรงแรมคนเดียว.แม่ก็จะให้พ่อไปด้วย

กลับมาพ่อก็ต้องเตรียมพร้อม.ไม่รู้ว่าพ่อจะได้รับคำสั่งให้ขึ้นเขาพระวิหารวันไหน

เหตุการณ์ยังไม่สงบ ... พ่ออาจต้องมาช่วยลุงโอ๊ดกะลุงปุ้ยก็ได้.

จะยังไงก็แล้วแต่

วันก่อนแม่ก็ยังพาลูกไปนั่งทานเนื้อย่างที่ร้านได้คนเดียวอย่างไม่เห็นเป็นไร

เพราะแม่ไม่ได้อยู่คนเดียว แม่มีหนูอยู่เป็นเพื่อน

เรามีกันและกันตลอดเวลา.แม่จะไม่ลืมที่จะเล่านิทานก่อนนอนให้หนูฟังทุกวัน

ร้องเพลง อิ่มอุ่น. ให้หนูฟัง และหนูจะดิ้นแรงทุกครั้งที่ได้ยิน.

แม่เดาเอาว่าหนูคงชอบ...

.วันนี้พ่อเตรียมบ้านพัก รอหนู อีกไม่นานเราก็เจอกันแล้วนะ

รักโอปอ ...